جنگ درسراسر دنیا امری خانمان سوز است و با وقوع آن، افراد بیش از پیش نیاز به همدلی دارند. طوری که اضطراب ها از بین رفته و پلی بین رنجش های انسانی بسازد. اما چگونه این همدلی محقق می شود؟ بدیهی است که خواندن کتاب، می تواند احساسات انسان ها را در دوره های مختلف به هم مرتبط کند. به بیان بهتر، ادبیات و آثار ادبی جنگ، یک مصداق عمیق برای این احساس همدلی است. نویسندگانی که کتاب درباره جنگ نوشته اند، یا در خود دوران جنگ زیسته اند یا خاطرات آن را شنیده اند. اما به هر حال انسانی ترین لحظات را از دل جنگ استخراج کرده اند.
بهترین کتاب های جنگی، توسط نویسندگان بزرگ به رشته تحریر درآمده اند. بنابراین نمی توان آن را تنها یک داستان تلقی کرد. بلکه می توان از آن به عنوان تجربه ای همدلانه یاد کرد که در آن، با انسان هایی که شبیه ما هستند روبرو می شویم. در ادامه شما را با بهترین کتاب های جنگی آشنا خواهیم کرد. با ما همراه باشید.
بهترین کتاب های جنگی
بسیاری از افراد را می توان یافت که به حوزه ادبیات جنگ علاقه دارند و در آن ها موضوعاتی مانند مظلومیت کودکان و یا خانم ها را درنظر می گیرند. برخی از آن ها، خاطرات اسرای جنگی و یا سربازان شرکت کننده در این جنگ ها را دارند و افراد را بیشتر با ویرانی های این واقعه خانمان سوز آشنا می کنند.
جنگ چهره زنانه ندارد ; سوتلانا الکسیویچ
از مهم ترین مواردی که در تمامی جنگ ها به عنوان نماد مظلومیت شناخته می شود، زنان آسیب دیده در جنگ هستند. اما نویسنده بلاروسی; سوتلانا الکسیویچ قدری متفاوت در این زمینه عمل کرده است. در این کتاب، ۲۰۰ زن که سابقه خدمت در ارتش سرخ در مقطع زمانی جنگ جهانی دوّم را داشتند، مورد خطاب قرار داده شده و به کمک گفتگو با آن ها، پرتره ای جالب از فعالیت زنان در میدان جنگ به تصویر کشیده شده است.
در این کتاب خبری از اعداد و آمار نیست! بلکه نویسنده پافراتر از این ها گذاشته و به سراغ تجربه های فردی و زخم هایی رفته که بر روان زنان وارد آمده است. به بیان بهتر می توان این کتاب را صدای زنانی دانست که در خط مقدم جبهه های جنگ با آلمان نازی جنگیده اند. بنابراین جنگ چهره زنانه ندارد، از ایده آل ترین گزینه ها برای درک وضعیت روانی انسان، در مقطع زمانی جنگ است.
زندگی، جنگ و دیگر هیچ; اوریانا فالاچی
شاید بسیاری از افراد جنگ را یک تصویری خاکستری از سیاست، ناامیدی و مرگ تلقی کنند. اما نویسنده این کتاب، به حرفه ای ترین شکل، با رنگ های روشن انسانی، تجربیات جنگ را بازگو می کند. اوریانا فالاچی; نویسنده ایتالیایی، در جنگ ویتنام نه تنها بی خیال دوربین و قلم نشد، بلکه توانست یکی از ماندگارترین آثار جنگی را خلق کند; آن اثر چیزی نبود جز “زندگی، جنگ و دیگر هیچ”.
این کتاب یک اثر معمولی نیست. بلکه حاصل حضور شخصی و علنی نویسنده در خط مقدم نبرد است. جایی که او بدترین رویداد ها را دید; از بمباران و کشته شدن مردم بی گناه گرفته تا پیش رفتن شخصی تا مرز مرگ! او حتی تجربه تیر خوردن در بحبوحه این جنگ را داراست و چیزی شبیه معجزه وی را زنده نگه داشت. شاید فکر کنید که این موارد، مهم ترین دلایل محبوبیت کتاب فالاچی شده اند، اما این را بدانید که آنچه که این اثر را یکی از بهترین کتاب های جنگی می کند، روایت هایی است که از قهرمانان گمنام نقل می کند. زنان و مردانی که حتی در جنگ هم دست از کرامت و مقاومت برنمیدارند.
آنچه با خود حمل می کردند ; تیم اوبراین
اگر روزی گرفتار جنگ و بمباران شوید، کنار کیف و کوله وسایل، چه چیزی به آرامش شما کمک می کند و به آن فکر می کنید؟ حال فکر کنید که سربازان چطور؟ آن ها به سراغ چه وسیله ای می روند. این کتاب روایت کننده داستان هایی کوتاه است که مربوط به سربازان آمریکایی در جنگ ویتنام است. اوبراین به گونه ای این کتاب را روایت می کند که گویی تمامی اشخاص از دوران کودکی برای ما آشنا هستند و به همین دلیل همدلی آشکاری بین ما وجود دارد.
سلاح خانه شماره ۵ ; کورت ونه گات
در این کتاب، روایتی سورئالی از جنگ جهانی دوّم نقل می شود که به ما نشان می دهد که در هنگام جنگ، انسان حتی از زمان هم تبعید می گردد. شخصیت اصلی این کتاب، فردی به نام بیلی پیلگریم است. ونه گات خود یکی از بازماندگان بمباران درسدن می باشد. او با الهام گرفتن از تجربه شخصی بمباران و واقعیت های جنگ و همچنین خیال پردازی های علمی – تخیلی، به این موضوع اشاره می کند که ذهن انسان هنگام مرگ به کجا می رود و پناه می گیرد؟
دفتر بزرگ ; آگوتا کریستف
شاید در بسیاری از روایت های جنگی، از کودکان برای افزایش تب و تاب و القای حس انسان دوستانه کمک گرفته شود. اما نویسنده مجارستانی بزرگ، این معادله را کاملا واژگون می کند. او با نثری بدور از احساسات سطحی، از چشم دو کودک دوقلو، وقایع جنگ را به تصویر می کشد. کودکانی که خود تلاش می کنند تا خود را کاملا از دلسوزی و وابستگی رها کنند. در این رمان خبری از توصیف های عادی برای جنگ نیست! نه خبری از تانک است، نه سرباز و نه فرمانده! بلکه یک خشونت بی واسطه در خط به خط این کتاب روایت می شود. به همین دلیل می توان این کتاب را یکی از مهم ترین آثار ضدجنگ معاصر تلقی کرد.
