اگر شما هم از آن دسته کاربرانی هستید که گاهی نیاز دارید نرم افزاری ناشناس یا یک فایل مشکوک را اجرا کنید اما نمی خواهید امنیت سیستم اصلی تان به خطر بیفتد، ویندوز سندباکس می تواند نجات دهنده باشد. این قابلیت که در نسخه های جدید ویندوز اضافه شده، یک محیط ایزوله و موقت برای اجرای برنامه ها فراهم می کند. به زبان ساده، شما می توانید نرم افزار موردنظر را در یک ویندوز تازه و جدا از سیستم اصلی اجرا کنید و مطمئن باشید هیچ تغییری در کامپیوتر شما باقی نمی ماند.
همین ویژگی باعث شده بسیاری از متخصصان امنیت و حتی کاربران عادی برای تست نرم افزارها از Windows Sandbox استفاده کنند. در ادامه مقاله، توضیح می دهیم این قابلیت دقیقاً چیست، چه کاربردهایی دارد، روی چه دستگاه هایی فعال می شود و چطور می توان آن را راه اندازی و حتی شخصی سازی کرد.
معرفی ویندوز سندباکس
ویندوز سندباکس یکی از قابلیت های کاربردی مایکروسافت است که از ویندوز ۱۰ به بعد در نسخه های Pro و Enterprise عرضه شد. این ویژگی در واقع یک ماشین مجازی بسیار سبک است که به صورت داخلی و بدون نیاز به نصب نرم افزارهای جانبی اجرا می شود. تفاوت آن با ماشین های مجازی رایج این است که بسیار سریع بارگذاری می شود و هیچ نیازی به پیکربندی پیچیده ندارد. هر بار که آن را اجرا می کنید، یک سیستم عامل کاملاً تمیز و تازه در اختیار دارید که هیچ نرم افزار اضافه ای روی آن نصب نیست. پس از بستن محیط، همه چیز از بین می رود و سیستم شما به حالت قبل برمی گردد. این کار باعث می شود بتوانید برنامه های ناشناس، فایل های دریافتی از اینترنت یا حتی بدافزارهای مشکوک را بدون خطر آزمایش کنید. به همین دلیل مجازی ساز Sandbox ویندوز یک ابزار ارزشمند برای توسعه دهندگان، متخصصان امنیت و حتی کاربران خانگی محسوب می شود.
کاربرد ویندوز سندباکس
قابلیت های ویندوز سندباکس فراتر از صرفاً تست بدافزار است. بسیاری از کاربران از این محیط ایزوله برای بررسی نرم افزارهایی که نمی خواهند روی سیستم اصلی نصب شود استفاده می کنند. مثلاً اگر بخواهید نسخه آزمایشی یک نرم افزار را تست کنید اما نمی خواهید رجیستری یا فایل های سیستمی شما تغییر کند، این ابزار بهترین انتخاب است. همچنین برای اجرای فایل هایی که از منابع ناشناس دریافت کرده اید، مانند ضمیمه ایمیل یا دانلود از وب سایت های غیررسمی، بسیار امن است. از دیگر کاربردهای آن می توان به اجرای اسکریپت ها و دستورهای حساس، تست نرم افزارهای توسعه یافته قبل از انتشار، بررسی رفتار بدافزارها در محیط کنترل شده و حتی آموزش مباحث امنیت سایبری اشاره کرد. در همه این موارد، Windows Sandbox کمک می کند بدون نگرانی از آسیب به ویندوز اصلی، آزمایش های خود را انجام دهید.
دستگاه های دارای ویندوز سندباکس
ممکن است همه کاربران نتوانند از ویندوز سندباکس استفاده کنند، زیرا این قابلیت فقط روی برخی نسخه ها و دستگاه ها فعال است. برای دسترسی به آن باید نسخه ویندوز شما Pro، Enterprise یا Education باشد. کاربران نسخه Home نمی توانند از این ویژگی بهره مند شوند مگر اینکه ارتقا دهند. علاوه بر نسخه ویندوز، سخت افزار سیستم نیز باید شرایط خاصی داشته باشد. پردازنده شما باید از مجازی‌سازی (Intel VT-x یا AMD-V) پشتیبانی کند و این قابلیت در BIOS فعال باشد. همچنین حداقل چهار گیگابایت رم و پردازنده ۶۴ بیتی نیاز است. اگرچه مجازی ساز Sandbox ویندوز سبک طراحی شده اما برای عملکرد روان، پیشنهاد می شود رم سیستم حداقل ۸ گیگابایت باشد تا هنگام اجرای آن افت سرعت محسوسی احساس نکنید.
قابلیت های اصلی مجازی ساز Sandbox ویندوز
زمانی که از مجازی ساز Sandbox ویندوز استفاده می کنید، مجموعه ای از قابلیت ها در اختیار شما قرار می گیرد که تجربه ای راحت و امن فراهم می سازد. مهم ترین ویژگی آن، ایجاد یک سیستم تمیز و ایزوله در هر بار اجراست. این یعنی هیچ ردپایی از نرم افزارها، فایل ها یا تغییرات اعمال شده باقی نمی ماند. سرعت بالا در راه اندازی یکی دیگر از مزیت های آن است؛ در کمتر از چند ثانیه محیط آماده استفاده می شود. یکپارچگی کامل با ویندوز و عدم نیاز به نصب نرم افزار مجازی سازی جداگانه نیز از نقاط قوت آن است. علاوه بر این، منابع سخت افزاری بهینه مصرف می شوند و فشار زیادی به سیستم وارد نمی شود. همه این موارد باعث می شود Windows Sandbox به ابزاری ایده آل برای تست نرم افزار، آموزش و حتی بررسی امنیتی تبدیل شود.
پیش نیازهای استفاده از Windows Sandbox
پیش از آنکه بخواهید Windows Sandbox را فعال کنید، باید مطمئن شوید که سیستم شما شرایط لازم را دارد. مهم ترین پیش نیاز، استفاده از نسخه های حرفه ای ویندوز ۱۰ یا ۱۱ است. پردازنده سیستم باید ۶۴ بیتی باشد و قابلیت مجازی سازی را پشتیبانی کند. این گزینه باید در BIOS فعال باشد و در غیر این صورت، قابلیت کار نمی کند. رم سیستم نیز باید حداقل ۴ گیگابایت باشد، هرچند برای عملکرد بهتر توصیه می شود از ۸ گیگابایت یا بیشتر استفاده کنید. همچنین به یک گیگابایت فضای خالی روی دیسک نیاز دارید. اگر این موارد فراهم باشد، ویندوز سندباکس به راحتی نصب و اجرا خواهد شد.
نحوه فعال سازی ویندوز سندباکس
فعال سازی ویندوز سندباکس بسیار ساده است و نیازی به نصب نرم افزارهای جانبی ندارد. شما می توانید این قابلیت را از طریق تنظیمات گرافیکی ویندوز یا با استفاده از دستورات PowerShell فعال کنید. قبل از شروع، اطمینان حاصل کنید که پیش نیازهای سخت افزاری و نسخه ویندوز شما درست است و قابلیت مجازی‌سازی در BIOS روشن است. پس از فعال سازی و ری استارت، گزینه Windows Sandbox به منوی Start اضافه می شود و می توانید آن را اجرا کنید. در ادامه دو روش فعال سازی را به صورت مرحله به مرحله توضیح می دهیم.
فعال‌سازی از طریق رابط گرافیکی ویندوز
برای فعال سازی دستی از طریق رابط گرافیکی، مراحل زیر را دنبال کنید:
- وارد منوی Start شوید و عبارت Turn Windows features on or off را جستجو کنید.
- در پنجره باز شده، به پایین لیست بروید و گزینه Windows Sandbox را پیدا کنید.
- تیک کنار آن را فعال کرده و روی OK کلیک کنید.
- ویندوز ویژگی موردنظر را نصب می کند و از شما می خواهد سیستم را ری استارت کنید.
بعد از راه اندازی مجدد، با جستجوی عبارت Windows Sandbox در منوی Start می توانید محیط ایزوله را اجرا کرده و نرم افزارهای خود را با خیال راحت تست کنید.
فعال سازی از طریق خط فرمان (PowerShell)
اگر به کار با خط فرمان علاقه دارید، می توانید از PowerShell برای فعال سازی استفاده کنید. مراحل به این صورت است:
- PowerShell را با دسترسی Administrator باز کنید.
- دستور زیر را وارد کنید:
Enable-WindowsOptionalFeature -FeatureName “Containers-DisposableClientVM” -Online -NoRestart
- پس از اجرای دستور، سیستم را ری استارت کنید.
اکنون Windows Sandbox روی سیستم شما فعال است و می توانید آن را از منوی Start اجرا کنید.
شخصی سازی سندباکس ویندوز با فایل های wsb
یکی از قابلیت های جذاب ویندوز سندباکس امکان شخصی سازی محیط با استفاده از فایل های wsb است. این فایل ها به شما اجازه می دهند تنظیمات خاصی را از قبل مشخص کنید. مثلاً می توانید پوشه ای از سیستم را به محیط Sandbox متصل کنید تا به فایل های موردنیاز دسترسی داشته باشید. همچنین می توانید اسکریپت هایی تعیین کنید که به محض اجرای محیط، به صورت خودکار اجرا شوند. حتی امکان فعال یا غیرفعال کردن شبکه نیز وجود دارد. این قابلیت به ویژه برای توسعه دهندگان و تیم های امنیتی مفید است زیرا می توانند سناریوهای تست تکراری را به شکل خودکار پیاده سازی کنند و در زمان صرفه جویی شود.
استفاده از سندباکس از طریق خط فرمان
علاوه بر روش دستی، می توانید اجرای Windows Sandbox را با خط فرمان خودکار کنید. این کار به ویژه زمانی مفید است که بخواهید چندین تست مشابه انجام دهید. با ساخت فایل های batch یا اسکریپت های PowerShell می توانید هر بار یک محیط جدید با تنظیمات مشخص راه اندازی کنید. ترکیب این روش با فایل های wsb به شما اجازه می دهد محیط های تست کاملاً سفارشی بسازید و تنها با یک دستور آن ها را اجرا کنید. این قابلیت برای متخصصان IT که نیاز به تست سریع و مداوم دارند بسیار ارزشمند است.
