• امروز : پنج شنبه - ۲۰ بهمن - ۱۴۰۱
  • برابر با : 19 - رجب - 1444
  • برابر با : Thursday - 9 February - 2023
2

کدام نوع خال‌ها خطرناک هستند؟

  • کد خبر : 44970
  • 07 ژانویه 2023 - 11:18

خال یک لکه تیره روی پوست ما است که از سلول‌های پوستی تشکیل شده است. این سلول ها ملانوسیت نامیده می شوند و مسئول تولید ملانین، رنگدانه (رنگ) پوست ما هستند.خالها زمانی خطرناک می‌شوند که تغییر ماهیت بدهند و بزرگ شوند، تغییر چهره دهند و بد شکل شوند و رنگ آن پراکنده و نامنظم شود یا پررنگ و کم رنگ شوند.برای اینکه بدانید کدام نوع خال‌ها خطرناک هستند با ما همراه باشید.

خال ها در اثر قرار گرفتن در معرض نور خورشید (اشعه ماوراء بنفش) روی پوست ما ظاهر می شوند یا ما با آنها متولد می شویم. اگرچه تعداد خال ها از فردی به فرد دیگر متفاوت است، اما افراد با پوست روشن معمولاً به دلیل مقادیر کمتر ملانین در پوست، خال های بیشتری دارند. میانگین تعداد خال‌ها برای بزرگسالان بین ۱۰ تا ۴۰ است. خال‌ها حتی می‌توانند با تغییرات هورمونی مانند بارداری یا بلوغ بیایند و بروند.

اکثر مردم با افزایش سن و قرار گرفتن در معرض نور خورشید به طور طبیعی خال های بیشتری روی پوست خود ایجاد می کنند و بیشتر اوقات این خال ها بی ضرر هستند. با این حال، ما باید به طور منظم آنها را چک کنیم (توصیه می‌شود مخصوصاً سابقه خانوادگی سرطان پوست وجود دارد، خال ها را بررسی کنند)

انواع خال های پوستی

همه خال ها یکسان ایجاد نمی شوند. ما خال ها را بر اساس زمان رشد، قرار گرفتن روی پوست و علائم معمولی یا غیر معمول دسته بندی می شوند. بر اساس این طبقه بندی، خال ها را می توان با طبقه بندی های متعدد توصیف کرد. به عنوان مثال، شما ممکن است یک خال مشترک اکتسابی اتصالی یا یک خال مادرزادی غیر معمول داشته باشید.

خال معمولی چیست؟

خال معمولی زمانی ایجاد می شود که سلول های رنگدانه (ملانوسیت ها) به صورت خوشه ای رشد کنند. اکثر بزرگسالان بین ۱۰ تا ۴۰ خال مشترک دارند. این ضایعات معمولاً در بالای کمر و در مناطقی که در معرض نور خورشید هستند یافت می شوند. آنها به ندرت در پوست سر، سینه یا باسن یافت می شوند.

اگرچه خال های معمولی ممکن است در بدو تولد وجود داشته باشند، اما معمولا در اواخر دوران کودکی ظاهر می شوند. اکثر مردم تا حدود ۴۰ سالگی به خال های جدید مبتلا می شوند. در افراد مسن تر، خال های معمولی تمایل به محو شدن دارند.

خال معمولی چه شکلی است؟

عرض یک خال معمولی معمولاً کوچکتر از حدود ۵ میلی متر است. گرد یا بیضی شکل است، سطحی صاف با لبه مشخص دارد و اغلب گنبدی شکل است. یک خال معمولی معمولاً دارای رنگ یکنواخت صورتی، خرمایی یا قهوه ای است. افرادی که پوست یا موی تیره دارند نسبت به افرادی که پوست روشن یا موهای بلوند دارند خال های تیره تری دارند.

فقط به ندرت یک خال معمولی به ملانوم، جدی ترین نوع سرطان پوست تبدیل می شود.اگرچه خال‌های معمولی سرطانی نیستند، اما افرادی که خال‌های کوچک یا چند خال بزرگ دارند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به ملانوم هستند تغییرات خاصی در یک خال ممکن است نشان دهنده تبدیل آن به ملانوم باشد .

کدام نوع خال‌ها خطرناک هستند ؟

اگر خال معمولی خال به طور ناهموار کوچکتر یا بزرگتر می شود (بر خلاف خال های معمولی در کودکان که به طور مساوی بزرگتر می شوند)

خال در شکل، بافت یا ارتفاع تغییر می کند

پوست روی سطح خال خشک یا پوسته پوسته می شود

خال سفت می‌شود یا احساس می‌کند که توده‌دار می‌شود

خال شروع به خارش می کند

خال خونریزی یا تراوش می کند

خال دیسپلاستیک چیست؟

خال دیسپلاستیک نوعی خال است که ظاهری متفاوت از خال معمولی دارد. (اصطلاحا “خال غیر معمول”) خال دیسپلاستیک ممکن است بزرگتر از یک خال معمولی باشد و رنگ، سطح و حاشیه آن ممکن است متفاوت باشد. معمولاً بیش از ۵ میلی متر عرض دارد یک خال دیسپلاستیک می تواند ترکیبی از چندین رنگ، از صورتی تا قهوه ای تیره داشته باشد. معمولاً صاف، با سطحی صاف، کمی پوسته‌دار یا سنگریزه‌ای است و دارای لبه‌ای نامنظم است که ممکن است در پوست اطراف محو شود.

خال دیسپلاستیک ممکن است در هر جایی از بدن ایجاد شود، اما معمولاً در نواحی در معرض نور خورشید، مانند پشت، دیده می شود. خال دیسپلاستیک همچنین ممکن است در مناطقی که در معرض نور خورشید قرار ندارند، مانند سینه ها و نواحی زیر کمر ظاهر شود برخی از افراد فقط چند خال دیسپلاستیک دارند، اما افراد دیگر بیش از ۱۰ خال دارند. افرادی که خال های دیسپلاستیک دارند معمولاً تعداد خال های مشترک نیز افزایش می یابد.

آیا خال دیسپلاستیک می تواند به ملانوم تبدیل شود؟

فقط به ندرت یک خال دیسپلاستیک به ملانوم تبدیل می شود با این حال، خال‌های دیسپلاستیک یک عامل خطر برای ابتلا به ملانوم هستند و هرچه خال‌های دیسپلاستیک بیشتر باشد، خطر ابتلا به ملانوم در او بیشتر می‌شود. محققان تخمین می زنند که خطر ابتلا به ملانوم برای افرادی که بیش از پنج خال دیسپلاستیک دارند، حدود ۱۰ برابر بیشتر از افرادی است که خال ندارند.

افراد در صورت داشتن خال دیسپلاستیک باید از پوست خود در برابر نور خورشید محافظت کنند و از لامپ های آفتابی و اتاق های برنزه دوری کنند، اما برای افرادی که خال های دیسپلاستیک دارند، محافظت از پوست و جلوگیری از برنزه شدن یا آفتاب سوختگی اهمیت بیشتری دارد.

علاوه بر این، بسیاری از پزشکان توصیه می کنند که افراد مبتلا به خال های دیسپلاستیک ماهانه یک بار پوست خود را چک کنند. افراد در صورت مشاهده هر یک از تغییرات زیر در خال دیسپلاستیک باید به پزشک خود اطلاع دهند:

رنگ تغییر می کند.

کوچکتر یا بزرگتر می شود.

در شکل، بافت یا ارتفاع تغییر می کند.

پوست روی سطح خشک یا پوسته پوسته می شود.

سفت می شود یا احساس می شود توده ای می شود.

شروع به خارش می کند.

خونریزی یا تراوش می کند

ملانوما چیست؟

ملانوما نوعی سرطان پوست است که از ملانوسیت ها شروع می شود. این به طور بالقوه خطرناک است زیرا می تواند به بافت های مجاور حمله کند و به سایر قسمت های بدن مانند ریه، کبد، استخوان یا مغز گسترش یابد. هر چه زودتر ملانوم تشخیص داده شود و برداشته شود، احتمال موفقیت درمان بیشتر خواهد بود.

بیشتر ملانوسیت ها در پوست هستند و ملانوم می تواند در هر سطح پوستی ایجاد شود. این می تواند از یک خال معمولی یا خال دیسپلاستیک ایجاد شود، اما اغلب در ناحیه ای از پوست ظاهراً طبیعی ایجاد می شود. علاوه بر این، ملانوم همچنین می تواند در چشم (به نام ملانوم uveal)، زیر ناخن، دستگاه گوارش و سایر نواحی بدن ایجاد شود.

تفاوت بین خال معمولی، خال دیسپلاستیک و ملانوم چیست؟

خال های معمولی، خال های دیسپلاستیک و ملانوم بر اساس اندازه، رنگ، شکل و بافت سطح متفاوت هستند. جدول زیر برخی از تفاوت های بین خال و سرطان را خلاصه می کند. تفاوت مهم دیگر این است که یک خال معمولی یا خال دیسپلاستیک پس از برداشته شدن توسط نمونه برداری کامل از پوست باز نمی گردد، اما ملانوم گاهی اوقات دوباره رشد می کند. همچنین ملانوما سرطان است، بنابراین می تواند به سایر قسمت های بدن سرایت کند.

در صورت تغییر خال یا یافتن خال جدید یا تغییر دیگری در پوست چه باید کنیم؟

افراد در صورت یافتن خال جدید یا تغییر در خال موجود باید به پزشک خود اطلاع دهند. یک پزشک خانواده ممکن است افرادی را که دارای خال غیرعادی یا سایر نگرانی‌های مربوط به پوست خود هستند به یک متخصص پوست ارجاع دهد. متخصص پوست پزشکی است که در بیماری های پوستی تخصص دارد. همچنین برخی از جراحان پلاستیک، جراحان عمومی، داخلی، متخصصان سرطان و پزشکان خانواده آموزش های ویژه ای در زمینه خال و ملانوما دارند.

چه عواملی خطر ابتلا به ملانوم را افزایش می دهد؟

اگرچه هر کسی ممکن است به ملانوم مبتلا شود، اما افرادی که عوامل خطرزای زیر را دارند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به ملانوم هستند:

داشتن خال دیسپلاستیک

داشتن تعداد زیادی خال کوچک یا چندین خال بزرگ

پوستی که به راحتی می سوزد: افرادی که پوست روشن (رنگ پریده) دارند که به راحتی در زیر نور خورشید می سوزد، چشمان آبی یا خاکستری، موهای قرمز یا بور یا کک و مک های زیادی دارند در معرض خطر ابتلا به ملانوم هستند.

نور خورشید: نور خورشید منبع اشعه ماوراء بنفش است که باعث آسیب پوستی می شود که می تواند منجر به ملانوم و سایر سرطان های پوست شود.

آفتاب‌سوختگی شدید و تاول‌زا: افرادی که حداقل یک بار آفتاب‌سوختگی شدید و تاول‌زا داشته‌اند، خطر ابتلا به ملانوم را افزایش می‌دهند. اگرچه افرادی که به راحتی می سوزند بیشتر در دوران کودکی دچار آفتاب سوختگی شده اند، آفتاب سوختگی در بزرگسالی نیز خطر ابتلا به ملانوم را افزایش می دهد.

قرار گرفتن در معرض مادام العمر خورشید: هر چه میزان کل قرار گرفتن در معرض نور خورشید در طول زندگی بیشتر باشد، خطر ابتلا به ملانوم بیشتر می شود.

برنزه کردن: اگر چه داشتن پوستی که به خوبی برنزه می شود، خطر آفتاب سوختگی را کاهش می دهد، حتی افرادی که به خوبی برنزه می شوند بدون سوزش، با گذراندن زمانی در زیر نور خورشید بدون محافظت، خطر ابتلا به ملانوم را افزایش می دهند.

استفاده از لامپ های آفتابی و اتاق های برنزه کننده: اشعه ماوراء بنفش از منابع مصنوعی مانند لامپ های آفتابی و اتاق های برنزه کننده می تواند باعث آسیب پوست و ملانوم شود.

سابقه شخصی ملانوم: افرادی که ملانوم داشته اند، خطر ابتلا به ملانوم های دیگر را افزایش می دهند.

سابقه خانوادگی خال های غیر معمول یا ملانوم: ملانوما گاهی اوقات در خانواده ها دیده می شود. افرادی که دو یا چند بستگان نزدیک (مادر، پدر، خواهر، برادر یا فرزند) مبتلا به ملانوم دارند، در معرض خطر ابتلا به ملانوم هستند. در موارد نادر، اعضای یک خانواده دارای یک اختلال ارثی هستند که خطر ابتلا به ملانوم را تا حد زیادی افزایش می دهد. به عنوان مثال، افراد مبتلا به گزرودرما پیگمنتوزوم، به دلیل نقص در ترمیم DNA، پوستی بسیار حساس به خورشید دارند، که خطر ابتلا به ملانوم را به شدت افزایش می دهد. یکی دیگر از اختلالات ارثی که خطر ابتلا به ملانوم را افزایش می دهد، سندرم ملانوم مولتیپل آتیپیک خانوادگی است که معمولاً به دلیل جهش های ارثی در ژن CDKN2A ایجاد می شود.

داشتن سیستم ایمنی ضعیف یا سرکوب سیستم ایمنی: افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، از جمله افراد مبتلا به اختلالات ارثی سیستم ایمنی، دریافت کنندگان پیوند اعضا  و افراد مبتلا به لنفوم، در معرض خطر ابتلا به ملانوم هستند.

معصومه لطفی ( پایگاه خبری دخالت)

لینک کوتاه : https://dekhalat.com/?p=44970

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰

دیدگاهها بسته است.